نگاهی به فیلم “Modigliani”

فیلم “مودیلیانی”، محصول 2004، نگاهی به زندگی آمادئو مودیلیانی، نقاش ایتالیایی است که بیشتر دوران کاری خود را در فرانسه گذراند. یک رقیب برای پیکاسو

“مودیلیانی” متولد شهر لیورنو در شمال غربی ایتالیا بود. او قبل از رفتن به پاریس در سال ۱۹۰۶، تحصیلات هنری خود را در ایتالیا آغاز کرد و برای کار به سراغ هنر فیگوراتیو رفت اما خیلی زود در هنر مدرن طبع آزمایی کرد. شاخصه آثار مدرن او چهره‌های ماسک مانند پرتره‌هایی بود که درازی و لاغریشان اغراق شده بود. او در پاریس از مرض سل مننژیتی که نتیجه فقر، کار بیش از حد و افراط در مصرف الکل و مواد مخدر بود، در ۳۵ سالگی درگذشت.” “ویکیپدیا

“میک دیویس”، نویسنده و کارگردان فیلم، نگاهش به بخش پایانی زندگی “مودیلیانی” است. رقابتش با پابلو پیکاسو (که امید جلیلی نقشش را ایفا کرده) و رابطه عاشقانه ای که در پایان زندگی اش داشت. به دلیل اشکالات فنی زیاد، منتقدان علاقه چندانی به فیلم نشان ندادند حتی “استفن هولدن” منتقد نیویورک تایمز در مقاله‌ای نوشت «بهترین و شاید تنها فایده فیلم فاجعه بار مودیلیانی، استفاده از آن به عنوان یک کتابچه درسی درباره این که چطور درباره زندگی یک هنرمند اسطوره‌ای فیلم نسازیم.»
در واقع فیلمنامه پر از تناقض و ناپختگی است. داستان عاشقانه فیلم شروع و پایان خوبی دارد ولی در میان راه، بسیار آبکی می شود. رقابت بین نقاشان که درواقع رقابت اصلی بین “مودیلیانی” و “پیکاسو” است، در سطح باقی می ماند و در عمق فرو نمی رود.

Modigliani, Picasso, Biography
نمایی از فیلم “Modigliani”

احساسی بودن فیلم شاید نقطه ی جذاب فیلم باشد که به دلیل افراطش، از نقاط ضعف فیلم هم تلقی می شود؛ دیالوگ ها، نقاشی ها و همچنین موسیقی خوبی که تا پایان اثر همراهتان است لحظات خوبی را برایتان فراهم می آورد و در کنار همه ی نظرات مخالف، بازی “اندی گارسیا” دوست داشتنی است (حتی خود گارسیا هم در گفگتوها و مصاحبه هایش گفته که از لذت بخش ترین بازی هایش بوده). در آخر باید بگویم که برای من ارزش دوباره دیدن را دارد و بهتر است هر از چند گاهی هم سخت گیری را کنار گذاشت و کمی لذت برد.