افتضاحی به نام “نهنگ عنبر”

این روزها “نهنگ عنبر: سلکشن رویا” دارد در سینماها می تازد و تمامی رکوردها را جابجا می کند و با این روندی که در پیش گرفته به احتمال زیاد عنوان پرفروش ترین فیلم ایران را هم از “گشت 2” خواهد گرفت. این نکته که فیلم های ما اینگونه فروش دارند و سینماها به نوعی رونق گرفته اند باعث خوشحالی است ولی نباید هنرمندان عزیز از این فرصت پیش آمده سوءاستفاده کنند و هر خزعبلی را به خرد مخاطب بدهند.

“سلکشن رویا” را شاید بتوان بدترین فیلم کمدی چند سال اخیر نامید. بعد از روند تولید فیلم های بی خاصیت، بی مزمون و بعضاً به شدت سخیف در حدود 10 سال پیش، کم کم و با نوعی فرهنگ سازی و عدم استقبال مخاطب با اینگونه آثار، داشتیم امیدوار میشیدم که قرار است نسلشان منقرض شود ولی گویا دوباره و در پوششی جدید دارند به بازار برمی گردند.

“نهنگ عنبر 2” بدون داشتن فیلمنامه یا حتی داستانی چند خطی و صرفاً به خاطر فروش نسبتاً خوب قسمت اولش ساخته شده است. بعد از حوادث پیش آمده در قسمت اول، حالا قرار است ارژنگ و رویا با هم ازدواج کنند و در مسیر رسیدن به محل عروسی، خاطرات گذشته در فلش بک های مرور می شود که بخش کمدی و اعظم فیلم را به عهده دارد. همانند قسمت اول بخش زیادی از شوخی های فیلم به استفاده از آهنگ های معروف ایرانی و خارجی و بهره بردن از اسامی معروف است. از آهنگ “نامهربون” بانو “فتانه” گرفته تا “مدرن تاکینگ” و البته صحنه ای از اجرای آهنگ “مایکل جکسون” توسط دوستان، همگی تأثیر به سزایی در گرفتن خنده از مخاطب دارند ولی مشکل اینجاست که ما شاهد نمونه های به شدت بهتری از این اتفاقات در کلیپ های کوتاه تولید شده در فضای مجازی هستیم و اینکه فیلم از همین کلیپ ها هم عقب تر است، بسیار ناامید کننده و شرم آور می باشد. برای مخاطب های فیلم های ترکیه ای هم دیدن برخی سکانس ها کاملاً تکراری است چون کپی برداری محض شکل گرفته و باز هم ضعف های فیلم را به رخ می کشد.

نهنگ عنبر, رضا عطاران

نمی دانم می شود از شخصیت پردازی حرف زد یا نه، چون حتی با توجه به وجود یه قسمت اول برای فیلم، هیچ شخصیتی در فیلم ساخته نمی شود و همه روی هوا برای خود چرخ می زنند. مثل اینکه بیشتر از ساخت یک اثر کمدی، هدف خوشگذارنی و دورهمی عوامل بوده که از بزن برقص ها و ریخت و پاش های موجود در فیلم، به وضوح می توان به این نکته پی برد. گفتم کمدی، نمی دانم چرا برخی از دوستان سواد ساخت کمدی را ندارند؛ اگر بنا هست یک اثر درام بسازید که در بستر کمدی رخ بدهد، پس نیاز به فیلمنامه، گره افکنی و وجود عوامل دراماتیک دارید که هیچکدام در “نهنگ عنبر 2” وجود ندارد ولی اگر می خواهید صرفاً کمدی بسازید که گویا هدف فیلم هم همین بوده، پس چرا ادای درام را در می آورید، آن هم به بدترین شکل ممکن و گند می زنید به اوقات کمی مفرح پیش آمده برای مخاطب؟!

فیلم اگر برای هرکسی نان نداشت، برای حسام جان نواب صفوی آب داشت و بالاخره توانست برای دقایقی در نقش “الویس” فرو رود و نشان بدهد که تا چه حد می توان بد این کار را انجام داد. خوشحالیم که این دوست عزیزمان در عرصه بین المللی همچین افتضاحی را نمایش نذاشت تا اندک اعتبار کسب شده در هنر را هم از دست بدهیم.

نهنگ عنبر, مهناز افشار

در پایان باید گفت که “نهنگ عنبر: سلکشن رویا” از خودش چیزی ندارد و اگر آهنگ های موجود در فیلم را جذف کنیم (که در شرایط عادی و بدون حضور در صحنه ی خاصی هم می توانند باعث شادی و خنده شوند) چیزی ندارد و دیدنش چیزی جزء اتلاف وقت و حرام کردن پول، عاید بیننده اش نمی کند.