بازی یا فیلم، اشتباه یا رستگاری

از زمان تولید اولین بازی، جرقه هایی در بین اهالی هنر هفتم زده شد و عده ای که باهوش تر بودند متوجه قرابت دنیای این صنعت جدید با سینما شدند ولی چون در آن سال ها علم و تکنولوژی به حد کافی رشد نکرده بود، زیاد نمیشد روی نزدیکی دنیاها مانور داد. هر چه روزگار بیشتری سپری میشد، ایده های مشترک بیشتری هم به چشم می آمد. شاید اوایل این بازی سازان بودند که طلسم را شکستند و از شروع به ساخت فیلم از روی آثار برتر سینمایی کردند ولی رفته رفته به حدی جایگاه بازی افزایش پیدا کرد که حالا شاهد بازسازی های بی شمار بازی ها در دنیای سینما هستیم. به طبع بسیار از این بازسازی ها با شکست مواجه شده اند چون نتوانسته اند به اصطلاح گیمرها را با خود همراه کنند. در این چند ساله آثاری بودند که بر اساس بازی های مهمتر و با سر و صدای بیشتری ساخته شده اند که ما در این مقاله قصد داریم برخی از این فیلم ها را به شما معرفی کنیم:

Resident Evil, game

1. Resident Evil: راحت ترین انتخاب، سخت ترین شکست

وقتی که می خواهیم از یک بازی کامپیوتری یک فیلم بیرون بکشیم، کار به همین راحتی ها هم نیست زیرا دنیا و ساختار آنها شاید از لحاظ ظاهر یکی باشد ولی در باطن کاملاً متفاوت است. از محدودیت زمانی فیلم و تکنولوژی بگیرید تا مسائل دیگر (ناسلامتی با دنیا واقعی سرکار داریم!)، “رزیدنت اویل” ولی شاید راحت ترین گزینه برای این کار باشد. داستان سینمایی و شکل فیلم گونه است که باعث موفقیت این بازی شده و حتی از نسخه چهارم به بعد، مقدار چاشنی سینمایی آن هم افزایش یافته و با اضافه کردن صحنه های سینمایی اما تعاملی (با زدن چند دکمه ساده) رسماً حس دیدن فیلم را القا می کند. از مجموعه بازی های “اویل”، 6 فیلم کاملاً افتضاح و غیر قابل تحمل ساخته شده که جدیدترین آن چند ماه پیش به روی پرده ها رفت. ماه عسل این فیلم معرفی “میلا یوویچ/Milla Jovovich”  به عنوان بازیگر (که کاراکتر اصلی در فیلم را ایفا می کند) و “پل دبیلیو اس اندرسون/Paul W. S. Anderson” به عنوان تهیه کننده و البته کارگردان 4 فیلم از  6  فیلم بوده که از قضا، این دو زن و شوهر هم هستند. بهترین عنوان که شاید همچنان پتانسیلش را دارد (به خصوص نسخه چهارم بازی) “اویل” است که فقط به دستان توانا و ذهنی باهوش نیاز دارد.

Tomb Raider, Angelina Jolie

2. Lara Croft Tomb Raider: راند دوم

باستان شناسی همه فن حریف که شاید در نگاه اول “ایندینا جونز” مدرن شده به نظر آید ولی با شناخت بیشتر می فهمید بسیار متفاوت است. تا به حال از این بازی 2 فیلم ساخته شده که “آنجلینا جولی” در آنها ایفای نقش کرده است و البته حرف زیادی هم برای گفتن ندارد، هرچند اکران این فیلم با استقبال زیادی مواجه شد ولی در داستان سرایی و پرداختن به شخصیت اصلی به شدت ضعیف عمل کرده بود. با ساخت و تعریف مجدد مجموعه بازی در سال 2013، زمزمه های ساخت فیلمی تازه شنیده میشد که امسال به واقعیت پیوسته و قرار است نسخه ی دیگری از این فیلم با بازی “آلیسیا ویکاندر/Alicia Vikander” اکران شود. ظاهر فیلم که بسیار امیدوار کننده است، باید دید خود فیلم می تواند موفق شود یا خیر.

Hitman, Agent 47

3. Hitman: مأمور 47؟؟

اگر بخواهیم جذاب ترین شخصیت های قاتل تاریخ را نام ببریم، قطعأ مأمور 47 یکی از برترین آنهاست. این شخصیت دوبار پا به سینما گذاشته که هر بار توانسته با اختلاف، افتضاحی بی بدیل خلق کند. فاصله ی زیاد دنیای بازی با شخصیت های فیلم و حتی بهره کافی نبردن از داستان های ریز و درشت جذاب موجود در بازی، باعث شده “هیتمن” با آن لباس و چهره ی خاصش، جایی در بین کاراکترهای موفق سینما پیدا نکند. شاید بزرگترین مشکل مجموعه افراد سازنده این فیلم ها، بینایی آنها باشد!! باید ببینیم بالاخره از انتخاب بازیگران کاملاً بی ربط به این شخصیت دست برمیدارند و می فهمند که به هرکسی یک تیغ اصلاح بدهند نمی تواند مأمور 47 باشد یا قرار است همچنان به مفتضح ترین شکل ممکن آبروی این بازی و کاراکتر محبوب را ببرند.

Need for Speed, Aaron Paul

4. Need for Speed: نیاز به سرعت اما در دنده یک

شاید “Need for Speed” را  بتوان محبوب ترین عنوان رانندگی بازی های کامپیوتری دانست، اما قطعاً نسخه “NFS-RUN” بدترین عنوان از این سری است که بسیار هم ساختار فیلم گونه داشت. تنها فیلم ساخته شده از این بازی هم بسیار به ایده این نسخه نزدیک بوده و بدون کم و کاستی افتضاح است و بد بودن بازی را تکرار کرده و تقریباً فیلمی غیر قابل تحمل می باشد. هرچند برخی جلوه های ویژه موجود در فیلم قابل تحسین بود ولی از انتخاب بازیگرها هم میشد فهمید که هیچکس قصد این را ندارد که یک اثر جدی به وجود بیاورد ولی مشکل اینجاست که بخش اعظمی از فیلم، حتی سرگرم کننده هم نیست و با داستانی بی محتوا و بی سر و ته فقط به دنبال نشان دادن ماشین های گران قیمت است. از هر زاویه به این بازی نگاه کنید نمی توانید هیچ سنخیتی برای ساخت فیلمی از آن پیدا کنید و اگر در آینده هم فیلم دیگری ساخته شود، فقط در قالب یک اسم خواهد بود.

the angry birds, game

5. The Angry Birds Movie:پرندگان بیکار

بعد از عرضه چندین نسخه از این بازی محبوب و حتی استفاده از کارکترهایی شبیه “استار وارز” و ساخت سریالی انیمیشنی و بسیار کوتاه، تصمیم به ساخت فیلمی از این بازی گرفته شد و هنوز دلیل این کار نامشخص است. شاید در زمان بیکاری بتوان از له کردن چند خوک لذت برد ولی فیلم!!! این انیمیشن فاقد هرگونه کیفیت و استاندارد بوده که نه ارزش هنری دارد نه خنده دار است. جالب اینجاست که حتی بچه ها هم با این عنوان ارتباط خوبی برقرار نکرده اند و این یعنی شکستی شرم آور.

Max Payne, Mark Wahlberg

6. Max Payne: مکس بی درد

اولین سوالی که بعد از دیدن این فیلم برایتان به وجود می آید این است: “این دیگه چه کوفتی بود؟!!” بدترین نوع روایت داستان در کنار بدترین گروه سازنده در کنار هم قرار گرفته اند تا تمام اعتبارات کاراگاه نوستالژیک گیمرها را از بین ببرند. “مکس پین” که می توانست و هنوز هم می تواند یک اثر به شدت جذاب باشد، با بی سلیقگی فعلاً به آنچه که می توانسته نرسیده است. از تمام نقطه های قوت موجود در بازی، فقط صحنه آهسته شدن در هنگام تیراندازی به فیلم منتقل شده که آن هم از ورژن بازیش عقب تر است. “مارک والبرگ” هم در نقش کاراگاه جذاب و بارانی پوش فیلم، شاید بتوان گفت که یکی از بدترین بازی های دوران کاریش را ارائه داده است. همچنان امیدواریم که فردی دلش به حال “مکس” بسوزد و اثری در حد و اندازه های نامش بسازد.

این مقاله ادامه دارد…